Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και το πανηγύρι του Παλαιοκάστρου.

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας

     Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι από τις σπουδαιότερες γιορτές της Ορθοδοξίας. Η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού στους Αγίους Τόπους έγινε από την αγία Ελένη μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου. Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε στην ανεύρεση από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το βασιλικό.

     Στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως, που η ίδια ανήγειρε πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Όμως την ημέρα αυτή γιορτάζουμε και την δεύτερη Ύψωση. Στα 613 οι Πέρσες κυρίεψαν την Παλαιστίνη, λεηλάτησαν τα ιερά προσκυνήματα και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφεραν στη χώρα τους. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος μετά την νίκη του εναντίον των Περσών παρέλαβε τον Τίμιο Σταυρό τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ και έγινε και πάλι η Ύψωση του Σταυρού στο ναό της Αναστάσεως. Ήταν πάλι 14 Σεπτεμβρίου του 626.

     Είναι μεγάλη θρησκευτική γιορτή και νηστεία η μέρα αυτή. Και στο ξωκκλήσι(μοναστήρι) του Τιμίου Σταυρού και Αγίου Προδρόμου Παλαιοκάστρου ψηλά στο βουνό γίνεται πανηγύρι. Είναι το λεγόμενο από τους Βαμβακοφυτιανούς «Πάνω πανήγυρη» για να γίνεται η διάκριση από τη «Κάτω πανήγυρη» δηλαδή το πανηγύρι της Σκοτούσσας. Και ήταν αυτά τα δύο πανηγύρια που πολύ παλιά επισκέπτονταν μόνο . Παλιά οι κάτοικοι του Βαμβακοφύτου πήγαιναν από το βουνό με τα γαϊδουράκια και πεζή στη «πάνω πανήγυρη». Η απόσταση δεν είναι μεγαλύτερη από 4 χιλιόμετρα. Τα τελευταία χρόνια πηγαίνουν ελάχιστοι με τα πόδια, λίγοι με τρακτέρ και πολλοί με Ι.Χ. αυτοκίνητα. Την παραμονή οι περισσότεροι πηγαίνουν λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα.
     Ένα βασικό στοιχείο του πανηγυριού, εκτός από τη θρησκευτική του πλευρά, είναι το φαγοπότι. Και ενώ δεν έχει τελειώσει ο Εσπερινός παίρνουν φωτιά οι ψησταριές δεξιά και αριστερά του δρόμου που διασχίζει τον χώρο του πανηγυριού. Τρώνε, πίνουν και γλεντούν, διότι την επόμενη -ανήμερα της γιορτής- έχουμε αυστηρή νηστεία. Όμως την επόμενη μέρα το φαγοπότι συνεχίζεται με σουβλάκια κ.ά. στις ταβέρνες που στήνουν επαγγελματίες. Νωρίς το απόγευμα διασκεδάζουν με τα χορευτικά πολιτιστικών Συλλόγων και μετά γίνεται η πάλη, το «γκιρέσς»(τουρκ. λέξη güreş) με τους ερασιτέχνες παλαιστές , τους «πεχλιβάνηδες».(τουρκ. λέξη. Pehlivan). Από τους καλύτερους πεχλιβάνηδες, που άφησαν εποχή ήταν οι αείμνηστοι Ζάντσιος Γεώργιος και Πόντας Γεώργιος.

     Το ξωκκλήσι στα υψώματα της Κούλας (του Παλαιοκάστρου), κτίστηκε από τους παπά Σίδερη από το Μελενικίτσι και παπα Μαυρουδή από το χωρίον Σάβιακον, δηλαδή το σημερινό Βαμβακόφυτο.

Αυτό το γεγονός αναφέρει ο παπα Συναδινός που γεννήθηκε στο χωριό Μελενικίτσι Σερρών το 1601 στα χειρόγραφά του, που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του Κουτλουμουσίου, μοναστηριού του Αγίου Όρους και είναι απόσπασμα από τη « Σερραϊκή Χρονογραφία» του, που κείμενά της δημοσιεύτηκαν στα «Σερραϊκά Χρονικά»  στον ένατο τόμο εκδόσεως1982.
     Το 1880 η οικογένεια Κωνσταντίνου και Δάφνης Μοναστηρλή από το Παλαιόκαστρο ανακατασκευάζει και ανακαινίζει το ξωκκλήσι στη μορφή που είναι σήμερα.



Ο Αγιασμός

Λαογραφικό Μουσείο, του Μορφωτικού Λαογραφικού Ομιίλου Βαμβακοφύτου.

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας

     Το απόγευμα της Πέμπτης -26 Ιουλίου- καθισμένοι στο παγκάκι έξω από το σπίτι μου φίλοι γείτονες, είδαμε να ανηφορίζει μια μεγάλη ομάδα  ξένων επισκεπτών. Κάποιος από αυτούς –προφανώς διερμηνέας ή γνώστης της ελληνικής γλώσσας- μας ρώτησε  για το Μουσείο. Όπως μάθαμε αργότερα από ανακοίνωση που διαβάσαμε σε κάποιο κατάστημα , ήταν ξένοι, Αμερικανοί, Νεοζηλανδοί, Ιάπωνες, Καναδοί, Ευρωπαίοι, φίλοι όλοι της ελληνικής παράδοσης, που ήρθαν και στο χωριό μας για να γνωρίσουν και να χορέψουν μαζί μας τους τοπικούς παραδοσιακούς χορούς με συνοδεία ζουρνάδων. Με την ευκαιρία αυτή επισκέφθηκαν και το λαογραφικό μας Μουσείο. Τώρα, ποιος καλύπτει τα έξοδα αυτής της 50μελούς ομάδας δεν το γνωρίζω. Υποπτεύομαι όμως, πως θα είναι αρκετά τα λεφτά και ελπίζω σύντομα να δούμε σε κάποια «διαύγεια» ποιος θα πληρώσει τη «νύφη».

     Η ερώτηση-απορία στην παρέα μου ήταν, αν επισκέφθηκαν ποτέ το Μουσείο μας. Οι περισσότεροι απάντησαν αρνητικά. Κάποιος είπε πως του είναι γνωστά τα εκθέματα του Μουσείου, (αγροτικά εργαλεία, αντικείμενα οικιακής χρήσεως και φορεσιές) και δε χρειάζεται να τα δει, άλλος είπε, πως  δε βρήκε ποτέ ανοιχτό το Μουσείο. Κάποιος τέλος μίλησε για την κακή κατάσταση του κτηρίου με τους πεσμένους σοβάδες και την κεραμοσκεπή στέγη, έτοιμη να καταρρεύσει. Η αδιαφορία των υπευθύνων του Συλλόγου για τη συντήρηση του κτηρίου του Μουσείου και των αντικειμένων που εκτίθενται  ίσως-νομικός δεν είμαι- να θεωρείται  κολάσιμη πράξη. Και οι λόγοι της αδιαφορίας είναι γνωστοί στους «παροικούντες εν Ιερουσαλήμ». Έχω προσωπική αντίληψη των γεγονότων, αλλά αυτό είναι ένα θέμα  που ίσως μας απασχολήσει προσεχώς.

     Πήρα την ευκαιρία λοιπόν να γράψω, για το λαογραφικό Μουσείο, αφού είχα τη συμμετοχή μου στη ίδρυσή του και γνωρίζω βασικά στοιχεία της μέχρι σήμερα διαδρομής του.  

     Το  1988 ήμουν ακόμα πρόεδρος του Μορφωτικού Λαογραφικού  Ομίλου Βαμβακοφύτου. Εκείνη τη χρονιά εκδόθηκε ένα ενημερωτικό δελτίο που στο φύλλο του Οκτωβρίου έγραφα για το Λαογραφικό Μουσείο του Συλλόγου μεταξύ των άλλων:

     « Το 1984, κάποιος ήρθε στο χωριό  μας και μάζευε παλιά αντικείμενα, όπως εργαλεία, μηχανήματα, νομίσματα κ.ά. Αργότερα εμφανίστηκε ένας άλλος και έκανε τα ίδια. Αυτός ο τελευταίος είχε γεμίσει την αυλή του σπιτιού του με παλιά αντικείμενα,(πήγα τότε και τα είδα), πολλά  από το χωριό μας. Είναι  γνωστός αλλά δε θέλω να αναφέρω δημόσια το όνομά του. Τα είδα όλα αυτά και ανησύχησα. Μα αυτά τα αντικείμενα ήταν η ζωή των προγόνων μας, η λαϊκή μας τέχνη, η παράδοσή μας. Δεν έπρεπε να φύγουν από το χωριό. Δεν έπρεπε να χαθούν. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ίδρυσης ενός Λαογραφικού Μουσείου.

     Ζητήσαμε σαν Σύλλογος από την εκκλησιαστική επιτροπή του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου μια εγκαταλελειμμένη αίθουσα, που ήταν παλιό  αναγνωστήριο και αίθουσα κατηχητικού. Μας τη παραχώρησε και έγιναν οι απαραίτητες επισκευές με τα πενιχρά οικονομικά που διέθετε ο Σύλλογος. Στις 5 Μαίου  1985 έγιναν τα εγκαίνια του μικρού μας Μουσείου παρουσία και του βουλευτού αειμνήστου Ι. Παναγιωτίδη. Το Μουσείο συγκέντρωνε τότε περίπου 150 είδη από παλιά νομίσματα, άροτρα, πέτρα αλωνιού, ντικάνα, (δοκάνα) παλιά βιβλία και τόσα άλλα, που εκτέθηκαν σε 4 σειρές ραφιών και καταχωρήθηκαν σε βιβλίο με τις ονομασίες τους και τα ονοματεπώνυμα των δωρητών συγχωριανών, τους οποίους ευχαριστούμε για τη μεγάλη τους προσφορά. Αργότερα συγκεντρώσαμε κι άλλα αντικείμενα. Δημιουργήθηκε αδιαχώρητο και τα μεταφέραμε δίπλα σε μεγαλύτερη αίθουσα (παλιό νηπιαγωγείο), όπου λειτουργεί σήμερα το Μουσείο με 270 περίπου είδη.

     Ζητάμε να μας φέρνετε αντικείμενα παλιά που δε χρησιμοποιείτε πια και δε σας χρειάζονται, αλλά έχουν μουσειακή αξία. Όσοι θέλουν μπορούν να επισκεφθούν το Μουσείο κλείνοντας ραντεβού με οποιοδήποτε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Ίσως κάποτε ανοίγει μόνιμα ορισμένες ώρες της εβδομάδας. Πρώτα όμως πρέπει να ταξινομηθούν τα αντικείμενα σωστά στα ράφια και να γραφτεί με λίγα λόγια η χρήση του καθένα. Καλούμε όποιον θέλει να βοηθήσει στο Μουσείο, να επικοινωνήσει μαζί μας για τη δημιουργία επιτροπής Μουσείου.»

     Αυτά τότε. Ήταν ωραίες εποχές ! Θυμάμαι τώρα, με το φίλο μου και αντιπρόεδρο τότε του Συλλόγου μας Γιώργο Ιωαν. Μιχάλη γυρνούσαμε στα σπίτια και ζητούσαμε από τους συγχωριανούς μας οτιδήποτε παλιό αντικείμενο - εργαλείο που δεν χρησιμοποιούσαν για το Μουσείο μας. Και με προθυμία οι περισσότεροι μας έδιναν.    Θα αναφέρω δύο συγκινητικά παραδείγματα. Ο Γκάλιος Ηλίας (+) είχε ένα ξύλινο άροτρο(κοντούρι) πολύ παλιό. Κάποιος (ξένος) του έδινε 500 δραχμές για να το αγοράσει. Με ενημέρωσε και το παραχώρησε δωρεάν στο Μουσείο μας. Επίσης παιδιά μικρά ό, τι έβρισκαν στους χώρους που έπαιζαν (βουνοπλαγιές , λάκκους, αλώνια) και θεωρούσαν πως είχαν μουσειακή αξία, μου τα έφερναν και η πληρωμή τους ήταν παγωτά και διάφορα ζαχαρωτά από το κατάστημα που τότε διατηρούσα. Σπουδαία ευρήματά τους ήσαν παλιά νομίσματα από τα ερείπια των σπιτιών ανατολικά της περιοχής του Αγίου Νικολάου και μία μαρμάρινη πλάκα με αραβική (ήταν παλιά και τούρκικη) γραφή από το πολύ παλιό νεκροταφείο στη περιοχή «Ουλάνκα».

     Και ερχόμαστε στο σωτήριον έτος 2000. Το Μουσείο εντάχθηκε στο κοινοτικό πρόγραμμα Interreg II και πέσανε τα πολλά λεφτά. Μιλάμε για εκατομμύρια (δραχμές) που έγιναν –όπως έδειξε το πέρασμα του χρόνου- πεντοχίλιαρα πετσετάκια-ραβασάκια κατά το άσμα  Γλυκερίας. Ανακαινίστηκε το Μουσείο με ευθύνη του Πνευματικού κέντρου του Δήμου μας (τότε δήμος Σιδηροκάστρου). Δώδεκα χρόνια δεν πέρασαν και το κτήριο καταρρέει. Να σημειωθεί, ότι οι χώροι όπου στεγάζεται σήμερα το Μουσείο είναι δύο αίθουσες, μια μεγάλη και μια μικρότερη ιδιοκτησίας-χωρίς να υπάρχουν τίτλοι κυριότητας- της εκκλησίας του χωριού μας.

     Δυστυχώς σήμερα το Μουσείο υπολειτουργεί. Ελάχιστοι το επισκέπτονται και πάντα μετά από αναζήτηση και συνεννόηση με κάποιον υπεύθυνο του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου. Ουσιαστικά παραμένει κλειστό και με την πλημμελή  συντήρηση που γίνεται καταστρέφεται το πολύτιμο μουσειακό υλικό  από τη φθορά του πανδαμάτορα χρόνου.

     Η εκκλησιαστική επιτροπή έχει συμβόλαιο ενοικίασης του κτηρίου των δύο αιθουσών του Μουσείου, με συμβολικό μίσθωμα ελαχίστων ευρώ, το οποίο έληξε και ζητά να εκκενώσουν το κτήριο. Υπάρχει όμως η δυνατότητα –όπως γνωρίζω από αξιόπιστο πρόσωπο- ο Σύλλογος να παραμείνει στο κτήριο , αν  κάνει τις επισκευές που χρειάζονται και το συντηρεί. Κάτι που δεν έγινε, εκτός από μερικά εξωτερικά μικροσοβαντίσματα, που έκανε η εκκλησιαστική επιτροπή.

     Πιστεύω, ότι ο Σύλλογος έχει την οικονομική δυνατότητα να κάνει τις απαραίτητες επισκευές στο κτήριο. Ίσως μας πούνε: Αν είχαμε λεφτά θα πληρώναμε το ρεύμα και δεν θα το διέκοπτε η ΔΕΗ (πού φτάσαμε!). Τότε εγώ θα ρωτήσω: Γιατί δε  βοηθάει η περίφημη Α.ΠΟ.ΔΡΑ.ΣΙ(Αθλητική πολιτιστική δράση Σιντικής). όπως ενίσχυσε άλλους πολιτιστικούς Συλλόγους;.

     Και παρεμπιπτόντως, δηλαδή με την ευκαιρία αυτή ήθελα να ρωτήσω, ο επιλεγμένος ή διορισμένος πρόεδρος της Α.ΠΟ.ΔΡΑ.ΣΙ.(Αθλητικός και πολιτιστικός φορέας του Δήμου Σιντικής) μπορεί να είναι συγχρόνως και πρόεδρος (αιρετός άραγε ή αυτοδιορισμένος;) πολιτιστικού Σωματείου και εν προκειμένω του ΜΟ. Λ .Ο. Βαμβακοφύτου;

Στέκει νομικά; Ίσως ο νομικός Σύμβουλος του Δήμου μας απαντήσει. Ίδωμεν !

 

Τό κείμενο δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα "Τύπος Σιντικής & Ηρακλείας", φύλλο 121/13.09.2012

    



Η ανοχή, αν δεν είναι αδιαφορία, είναι αρετή, γι αυτό στο Βαμβακόφυτο σε ανεχόμαστε ακόμα κύριε Δήμαρχε !

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας

   Εσείς να αδιαφορείτε γι αυτά που λένε και γράφουν για σας , κύριε Δήμαρχε. Εάν φυσικά είναι ψεύδη. Εάν όμως είναι αλήθειες; Τότε, όπως έλεγε και ο Εμίλ Ζολά «μετά την αδιαφορία  έρχεται η συγνώμη». Αλλά φευ, δεν αρκεί ! Εμένα δε με ενδιαφέρει και ούτε περιμένω αυτό να ακούσω. Αλλά τουλάχιστον να αρχίσουν να βελτιώνονται μερικά πράγματα στην Κοινότητά μας, για την οποία σαν απλός κάτοικος προσπαθώ.

   Αφορμή για αυτά που λέω, ήταν η παρέμβαση του Δημάρχου σε μια συζήτηση σε τοπικό κανάλι των Σερρών της παρουσιάστριας με το μουσικοσυνθέτη και τραγουδιστή Πασχάλη Τόνιο στις 25 Ιουνίου.

   Από αυτά που θυμάμαι-παρακολούθησα ένα μέρος της εκπομπής-, είχε πει τότε σε τηλεφωνική παρέμβαση ο Δήμαρχος, πως δε διαβάζει όσα του καταμαρτυρούν στις τοπικές εφημερίδες  «Ας γράφουν, δε δίνω σημασία….…ούτε στα σχόλια που κάνουν κάποιοι ανώνυμα, για τα χρήματα που ξοδεύει ο Δήμος…...»

Αν κάποτε χρειαστεί να απαντήσει πάλι σε όσους γράφουν και κάνουν αρνητικά σχόλια για το Δήμο Σιντικής του έχω έτοιμες «ατάκες» από ρήσεις του θυμόσοφου λαού μας.

Δε μου κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη.

Δεν τρέχει κάστανο.

Άσ’ τους  να κουρεύονται.

Δεν μου καίγεται καρφί.

Σκασίλα μου και σκορδοκαΐλα μου.

Τα γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια.

Δεν θα χαλάσω τη ζαχαρένια μου.

Δεν ιδρώνει το αφτί μου.

Από το ένα αφτί μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν.

Θα βάλω τη γάτα μου να κλαίει!

   Πρέπει όμως να παρακολουθεί και να διαβάζει όσα γράφονται για το Δήμο και ιδιαίτερα από τους επώνυμους και  από αυτούς που δεν έχουν κανένα προσωπικό συμφέρον παρεκτός από την αγάπη προς το τόπο τους και τη προσπάθεια να συμβάλλουν στην καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων στην τοπική κοινωνία που ζουν. Αυτοί θα του πουν πολλές αλήθειες και αρκετά από αυτά που συμβαίνουν στο Δήμο και δεν υποπίπτουν στην αντίληψη του Δημάρχου, είτε γιατί οι υφιστάμενοί του τα αποκρύπτουν, είτε γιατί είναι  σχεδόν αδύνατο να τα παρακολουθεί όλα.

   Καλά θα κάνει λοιπόν να διαβάζει όσα ενδιαφέρουν το Δήμο. Αν και προσωπικά πιστεύω, πως το κάνει. Κάτι άκουσα, κάτι είδα. Κάθε εφημερίδα που έρχεται στο Δήμο είναι κάποιος που την ξεφυλλίζει και ό,τι αφορά στο Δήμο το υπογραμμίζει και το παραδίδει στον Δήμαρχο. Έτσι γίνεται και  πολύ σωστά που γίνεται. Αλλά ας πάμε τώρα στη μεγάλη κουβέντα: 

Τα καταφέραμε μια χαρά

   «…..Δύο ήταν οι άμεσοι και βασικοί στόχοι για τον πρώτο χρόνο (2011).Η αρτιότερη όσο γίνεται οργάνωση του μεγάλου συνενωμένου Δήμου και η τακτοποίηση των οικονομικών. Θεωρώ πως τα πήγαμε αρκετά καλά και στα δύο….»

   Ας δούμε λοιπόν πως τακτοποιεί ο Δήμος κατά τον αρτιότερο τρόπο τα οικονομικά του. Υπάρχει κάποια πάγια προκαταβολή που παίρνουν οι Δημοτικές και τοπικές  Κοινότητες σε βάρος του σχετικού κωδικού αριθμού του προϋπολογισμού των οικείων Δήμων, σύμφωνα με το νόμο «Καλλικράτης 3852/7.6.2010, άρθρο 265», για να καλύπτουν μικροδαπάνες τους.

Αλλά « αλίμονο στη μοίρα μας κρίμα στο ριζικό μας». Η φράση παρμένη από το ποίημα «Της Άρτας το γιοφύρι» ταιριάζει κατά τραγικό τρόπο και στην περίπτωση της πάγιας προκαταβολής. Πάνε 18 μήνες και η πάγια προκαταβολή πάγωσε ! Δε δόθηκε ακόμα. Πώς λοιπόν αντιμετωπίζει η Κοινότητα τις μικροδαπάνες; Από την τσέπη της προέδρου και τις δωρεές  κατοίκων και φίλων του χωριού μας. Και κάτι που φθάνει στα όρια του γελοίου. Φίλος γεωπόνος έδωσε στην πρόεδρο λεφτά για να αγοράσει δυο σακιά ασβέστη, όταν άκουσε-τυχαία- σε γραφείο του Δήμου πως αδυνατεί ο Δήμος να προμηθεύσει δυο σακιά ασβέστη για το άσπρισμα τοίχων στις πλατείες του Βαμβακοφύτου και για χάραξη των γραμμών παρελάσεως. Μάλιστα –θυμούνται καλά οι συγχωριανοί μου- δεν υπήρχε κέρασμα μετά την παρέλαση(για πέρυσι μιλάω), λόγω οικονομικής κρίσης. Τώρα, το τι ξοδεύτηκε το περυσινό καλοκαίρι στις πολιτιστικές εκδηλώσεις και φέτος στα ελευθέρια του Σιδηροκάστρου με θέατρα και συναυλίες και οσονούπω πάλι πόσα θα ξοδέψει στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που έρχονται;.  Έεε πώς να το κάνουμε, πολιτισμός είναι αυτός και χρειάζεται. Δεν είναι σάπιοι κάδοι απορριμμάτων, ούτε αδιάβατοι, κατεστραμμένοι  αγροτικοί δρόμοι, ούτε σκουπιδαριά παντού.

   Τι να τον κάνει  τέτοιον πολιτισμό ο αγρότης, όταν καταστρέφει το αυτοκίνητό του στους ακατάλληλους δρόμους που τρέχει και δεν προλαβαίνει για να  εξασφαλίσει τον «άρτον αυτού τον επιούσιον»;  Όταν κινδυνεύει αυτός και κυρίως τα  παιδιά του στους γεμάτους με παγίδες (τρύπες, ανοιχτά φρεάτια) δρόμους;  Δυστυχώς ελλείψει χώρου δεν μπορεί  να δημοσιεύσει η εφημερίδα όλες τις φωτογραφίες που έστειλα. Και μη γίνει κάνα ατύχημα, γιατί τότε, φοβάμαι πως «οι ώρες ευθύνης του Δημάρχου» (όπως διαβάζω  στον τύπο Σιντικής και Ηρακλείας, Τρίτη 5.6.2012) θα είναι ώρες φόβου και τρόμου. Προ ημερών ένας ποδηλάτης από την Ηράκλεια έπεσε σε μια σχάρα στο χωριό, αλλά ευτυχώς δεν προχώρησε την καταγγελία του.

   Και να αναδιατάσσεις και να ανασυντάσσεις και να αναδιατυπώνεις(και όπως θέλεις πέστο) τις προτεραιότητες παραβλέποντας το φόβο του πολιτικού κόστους. Ο φόβος κάποιου ατυχήματος στο Βαμβακόφυτο  δεν μπαίνει σε κάποια προτεραιότητα κύριε Δήμαρχε;

   Βαρεθήκαμε να ακούμε από υπεύθυνα χείλη «…σε μια βδομάδα θα γίνει αυτό, σε 15 μέρες θα γίνει..οπωσδήποτε» Ούτε σε ένα χρόνο δεν έγιναν Δήμαρχε ! Και βρες κάποιο λεπτό από τις  ώρες ευθύνης, να μας πεις τουλάχιστον γιατί; Και γιατί δεν μπαίνουν οι αποφάσεις-προτάσεις του Συμβουλίου της τοπικής Κοινότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο; Γιατί συνεχίζεται  μήνες, χρόνο και πλέον, η παράβαση του  νόμου «Καλλικράτης 3852/7.6.2010, άρθρο87»;

   Καλό θα είναι να βρει και να διαβάσει ο κ. Δήμαρχος τη συνέντευξη της προέδρου Βαμβακοφύτου στην εφημερίδα «Τύπος Σιντικής και Ηρακλείας της 10^η Απριλίου 2012» και αν την είχε διαβάσει, να μπει στον κόπο να την ξαναδιαβάσει. Και για να μην κουράζεται ή μάλλον για να μη χάσει πολύτιμα λεπτά από τις «ώρες ευθύνης» να περιοριστεί στην απάντηση της 10^ης ερώτησης  της δημοσιογράφου «Πώς βλέπετε την ανάπτυξη του Βαμβακοφύτου τα επόμενα χρόνια» Και τότε είμαι βέβαιος πως θα αλλάξει τη συμπεριφορά του απέναντι στο Βαμβακόφυτο, που ξεχάσαμε όλοι, πότε για τελευταία φορά το επισκέφτηκε ο Δήμαρχος. Ίσως την 20^η  Ιουλίου να μας επισκεφτεί στο πανηγύρι του προφήτη Ηλία. Προσωπικά δεν το πιστεύω.

   Να αναφερθώ όμως και πάλι στον παιδικό Σταθμό.

 Διαβάζω σε άρθρο της Βαίας Βαίδου (τύπος Σιντικής και Ηρακλείας, 22.05.2012) πως αυξήθηκαν τα τροφεία στους παιδικούς Σταθμούς και σε μερικούς διπλασιάστηκαν. Αλλά ο παιδικός Σταθμός Βαμβακοφύτου έκλεισε μάλλον ελλείψει χρημάτων παρά ικανού αριθμού νηπίων.   Αλλά , εν πάση περιπτώσει, γιατί δεν παραχωρεί ο Δήμαρχος  τη χρήση του κτηρίου στη τοπική Κοινότητα, αφού η πρόεδρος αναλαμβάνει και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων, τη φύλαξη και φροντίδα των υλικών;. Και ακόμα γιατί δεν απάντησε καν στην αίτηση του Μουσικογυμναστικού Συλλόγου ΑΣΤΡΑΠΗ για παραχώρηση του κτηρίου στον Σύλλογο, που  από την ίδρυσή του (1961) μέχρι σήμερα δεν έχει ένα χώρο για γραφεία και συγκεντρώσεις των μελών του. Αλλά μάλλον πολλά ζητάει η ΑΣΤΡΑΠΗ(που φέτος είχε μια καταπληκτική πορεία). Ούτε ένα μηχάνημα για να κουρέψει το γήπεδο δεν ήταν ικανός ο Δήμος να τους στείλει. Και το αστείο είναι πως ο Σύλλογος παλιά είχε ένα τέτοιο μηχάνημα δικό του αλλά κάπου σε κάποια αποθήκη του Δήμου «χάθηκε». Και να σκεφτεί κανείς πως ο πρόεδρος του Α.ΠΟ.ΔΡΑ.ΣΙ. είναι και συγχωριανός μας και γνωρίζει πολύ καλά την ΑΣΤΡΑΠΗ και τις  ανάγκες της  ! Θα γνωρίζετε, ότι στην Αμπέλα κατασκευάζει ο Δήμος αθλητικές εγκαταστάσεις.(120.000 €). Έεε…Αμπέλα είναι αυτή. Έχει και 179 κατοίκους (απογραφή 2001 www.sidiki.gr). Δεν είναι λίγοι. Πού θα αθλούνται τα ΚΑΠΗ !

Τα καταφέρατε κύριε Δήμαρχε μια χαρά !

Όμως χωρίς το Βαμβακόφυτο, του οποίου νομίζω μάλλον αγνοείτε την ύπαρξη.

   Αλλά ας μη σας αδικώ , διότι στον απολογισμό των πεπραγμένων σας ή λογοδοσία κατά την ιστοσελίδα του Δήμου, κάπου ανακάλυψα και τα ψίχουλα της αγάπης σας για το χωριό μου.  Στο κεφάλαιο «Άλλες ενέργειες» και στην παράγραφο «Ύδρευση» διαβάζω:

«Έγινε αίτημα στη ΔΕΗ για τη σύνταξη μελέτης για τη μεταφορά ρεύματος στη γεώτρηση Βαμβακοφύτου με παράλληλη εξασφάλιση πίστωσης από την ΣΑΤΑ (Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης)». Να πιστέψουμε λοιπόν, ότι το αίτημα στη ΔΕΗ έγινε. Η μελέτη πότε θα γίνει; «Πάρ το αβγό και κούρευτο» τουτέστιν προσπάθεια καταδικασμένη εκ των προτέρων. Όλα ή σχεδόν όλα όσα διάβασα στον οικονομικό απολογισμό ήταν για έργα στο Σιδηρόκαστρο, το Πετρίτσι και τους γύρω ημετέρους. Αναπλάσεις πλατειών, αναβαθμίσεις εκατομμύριων και μια μπετονιέρα «τσιουμέντο» δεν έχει ο Δήμος για το Βαμβακόφυτο; Πιστεύω πως έχουν, αλλά γιατί δε δίνουν;  Αυτό ρωτάμε όλοι. Και δε φταίτε εσείς φίλοι μου συνδημότες των άλλων Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων, που κάνετε τη δουλειά σας. Εμείς φταίμε, που  ψηφίσαμε τον Δήμαρχο !  

   Τι τα λέω, τι τα γράφω…!

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω…! Αχ !  Έρμε Δήμε Σιντικής !

Τό κείμενο δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα "Τύπος Σιντικής & Ηρακλείας", φύλλο 116/17.07.2012

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας

    Στις 20 Ιουλίου τιμάμε  τη μνήμη του Προφήτη Ηλία πάνω στο βουνό στην περιοχή του παλιού Βαμβακοφύτου, όπου και το ομώνυμο εκκλησάκι του Αγίου.  

   Από τον 9^ο π.Χ. αιώνα είναι γνωστός ο προφήτης Ηλίας της Π.Δ. Μία αυστηρή και ασκητική  μορφή που κήρυξε το λόγο του Θεού. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε πάνω στο βουνό Καρμήλιο της Παλαιστίνης και στις ερήμους της περιοχής. Γι’ αυτό σήμερα οι πιστοί Χριστιανοί τιμώντας τη μνήμη του χτίζουν εκκλησάκια πάνω στα βουνά..

   Δεν θυμάται κανείς και ούτε βρέθηκαν ακόμα γραπτά στοιχεία για το μικρό ξωκκλήσι του προφήτη Ηλία που υπήρχε στο χώρο του παλιού χωριού, που λεγόταν Σάβιακο. Στα ερείπια εκείνου του ναΐσκου κτίστηκε το σημερινό εξωκκλήσι  του προφήτη Ηλία. Σήμερα όλη η γύρω περιοχή φέρει το όνομα του προφήτη. Το κτίσιμο του ναΐσκου που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1955 είχε γίνει με δαπάνη και προσωπική εργασία της οικογένειας του αειμνήστου Ηλία Γ. Κέππα και με πρωτομάστορα τον αείμνηστο Κώστα Ηλ. Μήτσιο.

   Στις 20 Ιουλίου κάθε χρόνο γίνεται η γιορτή προς τιμήν του προφήτη Ηλία στο ξωκκλήσι του, με το πατροπαράδοτο έθιμο της προσφοράς φαγητού. Το φαγητό που προσφέρεται από την εκκλησία, το ίδιο κάθε χρόνο, είναι κρέας βραστό με πατάτες. Το κρέας πολύ παλιά ήταν αγελάδας, μετά προβάτου και τελευταία αντικαταστάθηκε με αρνίσιο ζυγούρι ( δίχρονο αρνί).Το έθιμο γίνεται εις ανάμνησιν του γεγονότος που αναφέρει η Παλιά Διαθήκη, ότι κοράκια, ύστερα από Θεία προσταγή έφερναν τροφή στον προφήτη Ηλία όταν ασκήτεψε στην έρημο. Μεγάλο  θρησκευτικό πανηγύρι γίνεται με τη συμμετοχή των κατοίκων του Βαμβακοφύτου και της ευρύτερης περιοχής στον περίφρακτο και δεντρόφυτο χώρο του προφήτη Ηλία, με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

   Τα τελευταία χρόνια γιορτή γίνεται και την Καθαρά Δευτέρα στον ίδιο χώρο, του προφήτη Ηλία. Ο Μορφωτικός Λαογραφικός Όμιλος Βαμβακοφύτου( ΜΟ.Λ.Ο.Β) κάνει εκδήλωση προσφέροντας νηστήσιμη φασολάδα, πετώντας χαρταετούς, τραγουδώντας και χορεύοντας τοπικούς χορούς και τραγούδια.

   Εδώ και χρόνια και σχεδόν καθημερινά, προσκυνητές, εκδρομείς και φυσιολάτρες ανεβαίνουν στον προφήτη Ηλία .

   Δυστυχώς όμως, ο αγροτικός δρόμος από το χωριό για τον προφήτη Ηλία( 3-3,5 χλμ.) πετρώδης στα περισσότερα σημεία του, είναι προσπελάσιμος  σχεδόν μόνο από γεωργικούς ελκυστήρες ( τρακτέρ) και φορτηγάκια Πρόχειρα συντηρείται λίγες μέρες προ της εορτής του προφήτη και κατόπιν εορτής εγκαταλείπεται πάλι στο έλεος του Θεού.

     Ήδη, όπως μαθαίνω, η τοπική Κοινότητα Βαμβακοφύτου ζήτησε έγκαιρα με έγγραφό της (αρ.πρωτ.04/18.06.12) από  τη Διεύθυνση Τεχνικών έργων νομού Σερρών τη χορήγηση μηχανημάτων (γκρέιντερ-μπουλντόζα) για το καθάρισμα και την ισοπέδωση του δρόμου από Βαμβακόφυτο προς προφήτη Ηλία.

     Να συμπληρώσω τέλος, ότι το κοινοτικό Συμβούλιο από το δεύτερο κιόλας μήνα της ανάληψης των καθηκόντων του, πήρε απόφαση (Πρακτικό 02/2011) και πρότεινε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Σιντικής  μεταξύ των άλλων έργων και την ασφαλτόστρωση του αγροτικού δρόμου προς προφήτη Ηλία. Ο δρόμος επαναλαμβάνω, χρησιμοποιείται καθημερινά και κυρίως από τους αγρότες, που μεταβαίνουν στα χωράφια τους, από  εκδρομείς, από προσκυνητές του ναΐσκου και από φυσιολάτρες. Κρίνεται απαραίτητη λοιπόν η ασφαλτόστρωση ή τσιμεντόστρωσή του.

  (Το κείμενο δημοσιεύτηκε και στη εφημερίδα "Τύπος Σιντικής - Ηράκλειας" φύλλο 113/26.05.12).                                                                                 

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ της 17ης Ιουνίου 2012

Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των τριών Εκλογικών Τμημάτων της Τοπικής Κοινότητας Βαμβακοφύτου.

Γραμμένοι:                                                                                   1784

Ψήφισαν:                                                                                        861
Άκυρα:   6,             Λευκά:    1,             Σύνολο                                    7

Έγκυρα Ψηφοδέλτια                                                                      854
Αποχή:                                                                                       51,74%

ΕΛΑΒΑΝ

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (Ν.Δ.)                                                                406

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ (ΠΑ.ΣΟ.Κ.)                     105

ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ                                      87

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ                                                                 86

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ                                              77

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ                                                               34

ΛΑΪΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ(ΛΑ.Ο.Σ.)                            21

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!                                                                           9

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Κ.Κ.Ε.)                               7

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ                                                                       3

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ                                                                                 4

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ (ΠΑΝ.ΚΙ.)                                                 1

ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ                                                                           3

ΚΟΜΜΑ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ                                                          4

ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ                                                                 5

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ(ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ)                        1

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.                                                                                      0

ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ                              1

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ:                                                                         854

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ ή αλλιώς ΑΙΣΧΟΣ !

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας

     Πάνε δυο μήνες τώρα που αποκαταστάθηκε βλάβη στο δίκτυο ύδρευσης του  Βαμβακοφύτου, στο κεντρικότερο δρόμο του χωριού,  αλλά ως συνήθως η δουλειά έμεινε ημιτελής, δηλαδή μισοτελειωμένη, όπως και σε πολλά άλλα έργα.

     Πριν χρόνια πολλά η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων έμεινε γιαπί. Τμήμα πεζοδρομίου κεντρικού δρόμου πριν από 2-3 χρόνια εγκαταλείφτηκε με στοίβες πλακάκια που λίγα-λίγα  έκαναν φτερά, κοινώς εκλάπησαν.

Αποχωρητήριο στα κοιμητήρια έμεινε σκελετός για να ταιριάζει με το περιβάλλον. Εκ των υστέρων -φαίνεται- αντελήφθησαν, πως δεν χρειάζονται οι νεκροί απόπατο !(Μακάβριο έ !).

     Εκεί όμως που πάμε για ρεκόρ ημιτελών έργων είναι στις αποκαταστάσεις βλαβών του δικτύου ύδρευσης. Αφού αλλάξουν το σπασμένο σωλήνα, σκεπάζουν στα γρήγορα το λάκκο που άνοιξαν, βάζουν ένα εμπόδιο για προφύλαξη, όπως στη φωτογραφία δύο κάδους και όπου φύγει-φύγει ! Και κύριος οίδε, πότε θα ξανάρθουν  να τελειώσουν τη δουλειά. Επίσης, απέναντι στον ίδιο δρόμο(η άλλη φωτογραφία) άλλος ένας λάκκος «χάσκει» και προκαλεί για  ατύχημα. Γιατί βρε παιδιά; Γιατί κάνετε αγγαρεία; Δεν πληρώνεστε; Γιατί τόση αδιαφορία;

     Λοιπόν, λίγη πίσσα, λίγο τσιμέντο όλο και θα βρείτε. Δεν πιστεύω να είναι τόσο εξαθλιωμένος οικονομικά ο Δήμος.  Τι περιμένετε, να τσακιστεί κάνα αυτοκίνητο, για να ευαισθητοποιηθεί κάποιος αρμόδιος!

     Λέτε να περιμένουν κάποιο δυστύχημα να γίνει; Δεν το πιστεύουμε. Τότε τι συμβαίνει. Μάλλον οι «ανευθυνοϋπεύθυνοι» ζουν στον «κόσμο»  τους και όταν έλθει το κακό, θα ψάχνουν να ρίχνουν  ο ένας στον άλλον την ευθύνη.

     Έλεος κ. Δήμαρχε ! Γιατί δεν κάνεις  καμιά βόλτα στο Βαμβακόφυτο; Φωνάζουμε, δεν ακούς;

     ΤΕΙΝΕ ΕΥΗΚΟΟΝ ΟΥΣ κ. ΔΗΜΑΡΧΕ

     Πριν να είναι αργά.
(Το κείμενο δημοσιεύτηκε και στη εφημερίδα "Τύπος Σιντικής - Ηράκλειας" φύλλο 109/29.05.12).

Είχαμε κάποτε έναν Παιδικό Σταθμό

 Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Κέππας
Φωτό: Ο Παιδικός Σταθμός πριν.

     Σε έναν από τους συνηθισμένους  πια περιπάτους στους δρόμους του χωριού με φίλους μου, σταματήσαμε στο χώρο όπου είναι οι εγκαταστάσεις του μέχρι πέρυσι λειτουργούντος Παιδικού Σταθμού. Οι  εικόνες που  αηδιασμένοι αντικρίσαμε: Σοβάδες από τους τοίχους πέφτουν, σπασμένες κούνιες και τραμπάλες (κίνδυνος για τα παιδιά που ασυνόδευτα παίζουν), σπασμένη η αυλόπορτα, κάδοι πεταμένοι, ρημαγμένο το κιόσκι, χόρτα, αγκάθια, ένα σκουπιδαριό η αυλή του. Κουβεντιάζοντας συνδέσαμε το χάλι που βλέπαμε, με το ρημάδι το παλιό Δημοτικό μας
Σχολείο που εγκαταλειμμένο εδώ και  τριανταπέντε χρόνια, ερειπωμένο πια, δείχνει το πρόσωπό και τον πολιτισμό μας.  Κατηφορίζοντας με έντονα και ανάμικτα συναισθήματα λύπης και οργής είπαμε κάτι να κάνουμε. Ανέλαβα να ερευνήσω το θέμα και όσα έμαθα τα  αποτυπώνω στο ιστολόγιό μου, αλλά και στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Τύπος Σιντικής - Ηράκλειας» (Αρ. φύλλου 107/Τρίτη 15 Μαίου 2012).   

      Λίγα –μαθαίνω- ήταν τα παιδιά και δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί η λειτουργία του Παιδικού Σταθμού. Από την άλλη  τα έξοδα πολλά και η οικονομία χάλια. Και έτσι «κατέβασε ρολά» ο Παιδικός Σταθμός που ήταν και από τους καλύτερα  εξοπλισμένους. Η φτώχεια μας λοιπόν το έκλεισε. Η φτώχεια του Δημοσίου, που σε αυτή σίγουρα βοήθησε και η κακοδιαχείριση και η αδιαφορία των-τάχα μου τάχα μου- αρμοδίων & υπευθύνων υπαλλήλων. Γνωρίζετε όλοι δα, πως λειτουργεί το Δημόσιο. Μην τα επαναλαμβάνω. Μια  ελεεινή καταστροφική νοοτροπία, για να μην πω χειρότερους χαρακτηρισμούς, μας οδηγεί στο γκρεμό.  

     Άρχισε ο χώρος του Παιδικού Σταθμού  με το κεντρικό κτίριο, το κιόσκι, την παιδική χαρά, τον κήπο και την κεντρική είσοδο να δείχνει  τα πρώτα σημάδια της εγκατάλειψης. Και στην καταστροφή τσοντάρει και  ο  Δήμος με την ανεκδιήγητη συμπεριφορά του.

Νύχτα -όπως μου είπε γείτονας-ήρθαν και φόρτωσαν κουζίνα, ψυγείο, έπιπλα και σκεύη.

Σαν κλέφτες οι αθεόφοβοι! Γιατί; Τί και ποιόν φοβήθηκαν;
Προφανώς τις αποδοκιμασίες ή μάλλον την κατακραυγή του κόσμου.

Φωτό: Είσοδος του κτηρίου σήμερα.

     Το Συμβούλιο της Τοπικής Κοινότητας Βαμβακοφύτου, όπως διαβάζω στο ιστολόγιο τηςΚοινότηταςhttp://vamvakofito.blogspot.com), συνέρχεται στις 28 Μαίου του 2011 συνεδριάζει και αποφασίζει ομόφωνα ( Αρ. αποφ. 5/2011) να ζητήσει  από το Δήμο την αποκλειστική  χρήση-διαχείριση του κτηρίου και της αυλής του Παιδικού Σταθμού με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις και υλικά (έπιπλα, σκεύη κ. α.). Στη συνέχεια το Τοπικό Συμβούλιο θα αποφασίζει και θα παραχωρεί τη χρήση των χώρων σε φορείς του χωριού αναλόγως των εκάστοτε λειτουργικών τους αναγκών.

     Ο Δήμαρχος σύμφωνα με το Νόμο 3852/άρθρο 87/παράγραφος 1, φροντίζει την απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου  να τη θέσει αμέσως υπ΄ όψιν των αρμοδίων οργάνων του Δήμου, τα οποία οφείλουν να τη μελετήσουν και να ενημερώσουν σχετικά το Συμβούλιο της Τοπικής Κοινότητας μέσα σε ένα μήνα.  Περνά ο μήνας, περνά δεύτερος μήνας και φθάνουμε στον Αύγουστο του 2011. Από το Δήμο ούτε φωνή, ούτε ακρόαση.

Δεν πιστεύω να μην ενημερώνεται ο Δήμαρχος για τις αποφάσεις των Κοινοτικών Συμβουλίων που φθάνουν στο Δήμο! Τότε μήπως αγνοεί το νόμο; Και αν δεν το ξέρει-που το ξέρει-, δε ρωτάει το νομικό Σύμβουλο;

     Η Κοινότητα επανέρχεται στο θέμα και πάλι ομόφωνα αποφασίζει(παραθέτω  την απόφαση, όπως την αντέγραψα  από το ιστολόγιο:

«Επανερχόμενοι στο θέμα που συζητήσαμε και αποφασίσαμε στη συνεδρίαση του Τοπικού Συμβουλίου της 28^ης Μαίου 2011 και λόγω της σπουδαιότητάς του, ζητούμε και επιμένουμε να ληφθεί σοβαρά υπ΄ όψιν το λογικό και σωστό του αιτήματός μας. Να μας δοθεί η αποκλειστική χρήση και διαχείριση του κτηρίου και του αύλειου χώρου του Παιδικού Σταθμού Βαμβακοφύτου με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις και υλικά. Στη συνέχεια το Τοπικό Συμβούλιο θα αποφασίζει και θα παραχωρεί τη χρήση των χώρων σε φορείς ή ομάδες του χωριού, ύστερα από αίτησή τους για  εκδηλώσεις, συνεδριάσεις, συνελεύσεις. Η Τοπική Κοινότητα αναλαμβάνει και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων, τη φύλαξη και φροντίδα των υλικών και χώρων. Γνωρίζουμε ότι τα Σωματεία της Κοινότητάς μας, Μορφωτικός Λαογραφικός Όμιλος, Μουσικογυμναστικός Σύλλογος «Αστραπή» και Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων υπέβαλαν ή θα υποβάλλουν αίτηση προς το Δήμο ζητώντας το καθένα την αποκλειστική χρήση του κτηρίου.

Εάν σε –απευκταία- περίπτωση δοθεί το κτήριο σε κάποιο Σωματείο, είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσουν αντιπαλότητες και συγκρούσεις με δυσμενείς συνέπειες ή και υπονοούμενα περί χαριστικής ή μεροληπτικής παραχώρησης. Υπ΄ όψιν η εγκατάσταση στο κτήριο, του Λαογραφικού Μουσείου του Μορφωτικού Λαογραφικού Ομίλου με τα ανεκτίμητης αξίας εκθέματα θα αποτρέψουν αμέσως τη χρήση οποιουδήποτε χώρου-γραφείου από άλλο φορέα.

Κατά συνέπεια η πλέον επιβεβλημένη λύση είναι η παραχώρηση της χρήσεως του κτηρίου και χώρων στην Τοπική Κοινότητα.

Αυτό θα γίνει αποδεκτό από όλους, αφού θα έχουν πρόσβαση στη χρήση του όλοι οι φορείς ή οργανωμένες ομάδες του χωριού. Επισημαίνουμε, ότι ο Μορφωτικός Λαογραφικός όμιλος έχει γραφείο και αίθουσα Μουσείου σε εγκαταστάσεις της Εκκλησίας που παραχωρήθηκαν στο Σύλλογο με συμβολικό μίσθωμα και με μόνη την υποχρέωση να συντηρεί τους χώρους.  

Εάν τέλος επαναλειτουργήσει το κτήριο ως Παιδικός Σταθμός εξυπακούεται ότι η Τοπική  Κοινότητα θα το παραδώσει εις την κατάσταση την οποία το είχε παραλάβει».

     Να προσθέσω εδώ, ότι ο Μουσικογυμναστικός Σύλλογος ΑΣΤΡΑΠΗ που μετράει 55 χρόνια ζωής δεν έχει σήμερα ούτε ένα γραφείο και αναγκάζεται να κάνει συνεδριάσεις, συνελεύσεις και συναντήσεις με τους ποδοσφαιριστές στα αποδυτήρια του γηπέδου, σε καφετέρια και στην αίθουσα του ΚΑΠΗ ακόμα.

     Πολύ ξεκάθαρη λοιπόν η θέση της Κοινότητας και απόλυτα σωστό το αίτημά της.

Φωτό: Η Παιδική χαρά του Παιδικού Σταθμού σήμερα

Αμ δε ! Ο Δήμος κωφεύει. Πάντως δε φοράει ο Δήμαρχος παλιά υποδήματα, για να μας γράφει σε αυτά, κατά τη λαϊκή ρήση! Τότε τι συμβαίνει κύριε Δήμαρχε; Και πάμε παρακάτω….

     Η Πρόεδρος της Κοινότητας συγκεντρώνει πάνω από 600 υπογραφές κατοίκων του χωριού-σωστό δημοψήφισμα υπέρ του δικαίου αιτήματος του Τοπικού Συμβουλίου. Αλλά φευ! «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω» ! Τι περιμένει λοιπόν; Πόσο θα αντέξει ακόμα;

     Και φθάνουμε αισίως στις 25 Απριλίου 2012. Τουτέστιν μετά από ένα χρόνο. Το θέμα εκκρεμεί. Οι αποφάσεις της Τοπικής Κοινότητας σε κάποια συρτάρια του Δήμου «φωλιάζουν» και «αβγαταίνουν» και η Πρόεδρος  με νέα ομόφωνη πάλι απόφαση του Συμβουλίου της (Αρ. απόφ. 4/2012) επαναφέρει το θέμα και  επιμένει. Προ ημερών, όπως  πληροφορούμαι,  εμφανίστηκε επί τέλους κάποια αιτία της μη παραχώρησης του Παιδικού Σταθμού. Υπάρχει μια πιθανότητα να δημιουργηθεί και να εγκατασταθεί  στο κτήριο του άλλοτε Παιδικού Σταθμού κάποιο ίδρυμα προστασίας αδυνάτων ή ατόμων με ειδικές ανάγκες ή κάτι σχετικό.

     Προφάσεις εν αμαρτίαις ! Αλλά και σε αυτήν την περίπτωση, δεν πρόκειται να επαναλειτουργήσει ο Παιδικός Σταθμός, όπως κυκλοφορεί (ανεπίσημα μάλλον) η είδηση- φημολογία.  Όποιοι και να είναι οι λόγοι που ο Δήμος  με τα αρμόδιά του όργανα  απαξιοί να απαντήσει εδώ και ένα χρόνο στις τρεις για το ίδιο θέμα ομόφωνες αποφάσεις του Τοπικού Συμβουλίου Βαμβακοφύτου , υποπτεύομαι ότι είναι ισχυρό το εμπόδιο που αναγκάζει το Δήμαρχο να μην αποφασίζει.

      Από συγκεκριμένα δεδομένα και σοβαρές ενδείξεις που υπάρχουν, κάνω μια πρόβλεψη. Το κτήριο του Παιδικού Σταθμού θα δοθεί για προσωρινή στέγαση του Μορφωτικού Λαογραφικού Ομίλου. Όμως  ουδέν μονιμότερον του προσωρινού κατά την σοφή ρήση. Οσονούπω λοιπόν, αναμένεται να εκκενώσει και να εγκαταλείψει ο Σύλλογος το σημερινό οίκημα στο οποίο στεγάζεται το γραφείο και το λαογραφικό μουσείο του , διότι τμήμα της οροφής του καταρρέει. Υπάρχουν φυσικά και άλλοι λόγοι που εξαναγκάζουν το Σύλλογο να φύγει. Αλλά το γιατί δεν έγινε η συντήρηση του κτηρίου και γιατί πρέπει να φύγει ο Σύλλογος είναι ένα άλλο τεράστιο ζήτημα το οποίο δεν κρίνω σκόπιμο να το δημοσιοποιήσω, πριν ολοκληρώσω την σχετική  έρευνα που κάνω.

     Τελειώνω με την ευχή να πάρει μια υπεύθυνη και σωστή απόφαση ο Δήμος, πριν το Κοινοτικό Συμβούλιο μεταφέρει με τρακτέρ, φορτηγά και Ι.Χ. τις 600 υπογραφές κατοίκων του χωριού που συγκέντρωσε, όπως αναφέρω παραπάνω, που μπορεί να περάσουν και τις 1000 και «πολιορκήσει» το Δημοτικό μέγαρο στο Σιδηρόκαστρο. Πιστεύω, η Πρόεδρος είναι ικανή να το κάνει. Είναι η μικρή μου αδερφή και την γνωρίζω πολύ καλά. Οι ψυχικές δυνάμεις της, οι αντοχές αλλά και οι ανοχές της  είναι μεγάλες. Όμως όλα έχουν τα όριά τους.

Είπα και ελάλησα, αμαρτίαν ουκ έχω!
(Το κείμενο δημοσιεύτηκε και στη εφημερίδα "Τύπος Σιντικής  - Ηράκλειας" φύλλο 107/15.05.12).

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΪΟΥ 2012 ΣΤΟ ΒΑΜΒΑΚΟΦΥΤΟ

Αποτελέσματα τελικά

ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ:                    1793

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ:                     872

ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ:                      22

ΕΓΚΥΡΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ:     850

ΕΛΑΒΑΝ

ΝΔ	295
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ	125
ΠΑΣΟΚ	108
ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ	80
ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ	53
ΛΑΟΣ	33
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ	31
ΚΚΕ	22
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ(ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ)	18
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ(ΑΞ/ΚΟΙ Ε.Α.)	18
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ	14
ΛΟΙΠΟΙ	53
ΣΥΝΟΛΟΝ	850